Na nog een laatste kushandje druk ik het beeld van mijn 93-jarige vader weg. Einde van ons dagelijkse videogesprekje. Hij vertelt dan met zichtbaar genoegen over zijn bezigheden van die dag: wat hij gegeten heeft, wat hem is opgevallen in de kranten en op de tv. Soms maken we er een klein quizje van. Onze gesprekjes worden de laatste dagen korter. Ik maak niet meer zoveel mee, en hij al helemaal niet in deze quarantainetijd. Maar ondanks deze moeilijke omstandigheden zie ik een optimistische, veerkrachtige oude man. En vaak nog wijs ook. Mijn vader: “Zou de mensheid deze crisis overleven? En zou alles dan weer hetzelfde zijn als voor die tijd? Of gaat de wereld er dan toch anders uitzien? Wat denk jij?”

Tja, ik denk veel de laatste tijd. Mijn gedachten vliegen soms alle kanten op. En ook ík heb veel vragen. En met mij ongetwijfeld vele anderen. Klip-en-klare antwoorden kan ik mijn vader niet geven. Soms wel enigszins geruststellend. Nou ja, iets van dat het uiteindelijk voorbij gaat. Net als de Spaanse griep honderd jaar geleden. Maar die zekerheid alleen geeft niet echt rust. We zitten tenslotte nog midden in de crisis. Onze minister president zei afgelopen dinsdag nog “terug naar normaal gaat nog lang duren en is een weg van de lange adem”.

Moeder Aarde is moe

Tot die tijd worden we allemaal flink op de proef gesteld. Van illegaal tot intellectueel, van Bilal tot Boris. Het virus kent geen status. Onze samenleving zucht en kreunt. Onze aarde piept en kraakt.

We kunnen de signalen niet langer negeren. Het lijkt of Moeder Aarde even een adempauze nodig heeft. Of lijdt ze onder een burn-out en heeft ze tijd nodig om te werken aan haar eigen immuunsysteem? Is deze pandemie niet voor ons allemaal een wake-up call, een eye-opener?

De coronacrisis dwingt ons tot nadenken. En niet alleen over het hier-en-nu. Maar zeker over het wat-en-hierna.  Met andere woorden: de hoogste tijd om vooruit te kijken. Om na te denken  over welke samenleving we straks willen. Om grote vraagstukken over onze toekomst nu onder ogen te zien. De urgentie is groot genoeg, lijkt me.

Globaliseren = samenwerken

Nú is het moment om onze manier van leven te heroverwegen en te herijken. We moeten afkicken van onze groeiverslaving en onze oneindige jacht naar méér en méér. Het draait niet alleen om koopkrachtplaatjes, om welvaart vóór welzijn. De marktwerking blijkt niet voor alles te werken en globalisering krijgt een hele andere dimensie nu de hele wereld tegen hetzelfde vecht.

Ik vind het bemoedigend dat deze periode van gedwongen matiging op alle fronten laat zien dat we het best kunnen. Dat stemt hoopvol.  Er komt ruimte voor saamhorigheid en voor solidariteit. Voor verbondenheid, collectiviteit en zorgzaamheid. Misschien is het naïef, maar ik wil vooral optimistisch blijven en geloven dat ons huidige systeem voorgoed gaat veranderen. Niet langer meer lineair maar circulair. Duurzaam. Misschien niet zo snel als we zouden willen maar wel sneller dan we eerst voor mogelijk hielden. Ik wil optimistisch blijven en geloven dat we leren van deze crisis. Crisissen versnellen immers veranderingen. Van het IK-tijdperk naar een menselijke SAMENleving.

Zingeving als vitaliteitskenmerk

Vitaliteit is momenteel belangrijker dan ooit. Opeens onderscheiden we vitale beroepen. Maar iedereen kan in zijn beroep vitaal zijn. Klaas Koster heeft in zijn boek Vitalogie de vitaliteitsschijf geïntroduceerd. Daaruit blijkt dat vitaliteit meerder kanten kent. Eén daarvan is zingeving, het filosofische aspect. Waar bedrijven op zoek zijn naar hun “Big Why” zijn wij als mensen gebaat bij het vinden van onze “Inner Why”.  Deze nu al historische crisis legt veel stil en biedt daarmee ruimte om weer eens bij jezelf stil te staan. Wat vind jij belangrijk in je leven, nu en straks? Vragen die je kunnen helpen bij het vinden van je persoonlijke missie staan in de VitaBoost #10 op de website van Vitalogisch. Een praktische oefening vind je ook op pagina 146 van het eerder genoemde boek “Vitalogie”, waarin je ook meer leest over vitaliteit, de vitaliteitsschijf en zingeving.

Mocht je behoefte hebben aan persoonlijke ondersteuning bij je eigen vitaliteits- of zingevingsvragen, dan kun je ook een beroep doen op een gecertificeerde vitaloog. Stuur mij gerust een mailtje op jose@backup.vitalogisch.nl.

Het bericht VitaBoost #14 Ι De corona crisis: kan deze Vloek een Zegen worden? verscheen eerst op Vitaliteitsbeleid, duurzame inzetbaarheid en strategisch vitaliteitsmanagement.

Ik weet het nog goed, de dag dat ik besefte dat ik niet zelf achter het stuur zat van mijn leven. Ik liet me leiden door alles wat belangrijk was, of eigenlijk, wat toen belangrijk leek in mijn ogen. Ik rende elke dag van hot naar her, maar eigenlijk zonder echt doel voor ogen. Herken je dat? We staan vaak op de automatische piloot en komen elke dag weer ons bed uit om naar ons werk te gaan, de kinderen naar school te brengen. En onbewust worden we geleid door de waan van de dag. Het is prima om dingen op de automatische piloot te doen. Dit voorkomt namelijk een grote hoeveelheid aan prikkels. Zo is het fijn om niet elke dag te hoeven nadenken over hoe je tandenpoetst, je schoenen aan trekt of zoiets als het schudden van handen. Maar soms kan het goed zijn om even stil te staan bij waarom je doet wat je dagelijks doet.  Word je er nog blij van? Draagt het nog bij aan hoe jij je leven wilt leiden?

In deze tijd, waarin het Corona virus alles behoorlijk opschudt, is alles niet meer zo vanzelfsprekend. Geen handen meer schudden, scholen zijn dicht, veel mensen werken thuis of hebben opeens geen werk meer. Anderen draaien meer overuren dan ooit. De helden in de vitale beroepen krijgen eindelijk de waardering die ze verdienen. Hopelijk ervaren ze ook dat ze er echt toe doen en geeft dat hen de energie om dagelijks met plezier naar hun werk te gaan, hoe moeilijk sommige momenten ook zullen zijn. Misschien is deze tijd juist een mooi moment om jezelf af te vragen: ga ik dagelijks nog met plezier de dag in en ga ik met een voldaan gevoel naar bed? Door de automatische piloot eraf te halen en terug te schakelen, en stil te staan bij wat je drijft en waar je voldoening uit haalt, kan het je helpen om meer richting te geven aan je leven.

Wat is jouw ‘innerlijke waarom’?

Wil je weten wat jou beweegt, wat jouw drijfveren zijn en wat jouw innerlijke waarom is? Dan is dit wellicht het moment om hierbij stil te staan. Dit is niet iets wat je in één dag doet, dus geef jezelf echt de tijd om dit te onderzoeken. Hieronder staan een aantal vragen die jou kunnen helpen bij het vinden van jouw persoonlijke missie.

1. Van welke (kleine) dingen word jij blij en vergeet je de tijd?
2. Welke waarden zijn belangrijk voor jou?
3. Wat zou er veranderen in jouw werk als jij je hart volgt?
4. Wanneer heb je het gevoel dat je zinvol bezig bent en voel je je echt van toegevoegde waarde? En voor wie?
5. Wat verbindt jou met de organisatie waar je voor werkt?
6. Welke verandering wil jij teweegbrengen in de wereld?
7. Hoe zou je herinnerd willen worden door anderen?

Hoe ga je te werk?

“Grote vragen”, denk je misschien. Maar je hoeft het niet alleen te doen. Stil staan bij jouw ‘inner why’ kun je doen door bovenstaande vragen eens met iemand samen te bespreken. Mijn ervaring is dat je een heel mooi gesprek krijgt als je deze vragen stelt aan je partner, een goede vriend of misschien wel een dierbare collega. Maar natuurlijk kun je het ook alleen doen en het eens voor jezelf opschrijven.

Zorg voor een rustige omgeving

Een tip; creëer een rustige omgeving waar je niet gestoord wordt. Dit kun je doen door de natuur in te gaan voor een lekkere wandeling en laat de vragen eens door je hoofd gaan en belangrijker nog: probeer te voelen wat het met je doet en wat er in je omgaat.  Of doe eerst een aandachtsoefening en probeer de aandacht naar binnen te brengen door jouw ademhaling te observeren. Maar zorg dat je hoofd leeg is, zodat je echt de aandacht hiervoor hebt en geen andere prikkels om je heen hebt.

Ommekeer in mijn leven

Het vinden van mijn innerlijke waarom heeft mij een ommekeer gebracht in mijn leven. Ik zie het als mijn kompas. Het helpt mij dagelijks om te bepalen of ik nog de juiste richting op ga, ook tijdens moeilijkere perioden. Gun jezelf ook zo’n kompas en durf eens stil te staan bij wat jou beweegt.

Jouw innerlijke waarom wordt ook wel ‘purpose’, je ‘inner why’ of jouw ‘ikigai’ genoemd. Wil je hier meer over lezen. In het boek Vitalogie vind je nog een andere oefening om jouw innerlijke waarom of jouw ikigai naar boven te halen.

Heb je liever hulp bij jouw eigen zingevingsvraagstuk, dan kun je ook een coach inschakelen. Wil je hier meer over weten of van gedachten wisselen over jouw innerlijke waarom, neem dan contact op met onze Vitaloog Marleen Kromkamp via marleen@backup.vitalogisch.nl.

Het bericht VitaBoost #10 | Waar kom jij je bed voor uit? verscheen eerst op Vitaliteitsbeleid, duurzame inzetbaarheid en strategisch vitaliteitsmanagement.

• Het eten van gezonde voeding en het hebben van voldoende beweging
• Het hebben van een sterk sociaal netwerk (goede vrienden, hechte familiebanden)
• Het hebben van een zinvol doel (= Ikigai) in je leven

Ikigai is een Japanse term, wij hebben een dergelijke term niet, maar het is met andere woorden dé reden waarom je ’s ochtends met plezier je bed uit komt. Je zou, als je het iets vereenvoudigt, iki kunnen vertalen in ‘leven’ en gai in ‘zin, reden, waarde, iets betekenen’. Als je de Japanse tekens ontleed dan omvat ikigai:

• de zin van het leven
• hetgeen waarvoor het waard is te leven
• het gevoel waarvoor het de moeite waard is om op te staan
• het geluk dingen te doen die voor jezelf de moeite waard zijn
• zelfverwerkelijking en levensmotivatie
• het gevoel te leven
• de reden waarom je leeft
• geluk en levensdoel

Ikigai beschrijft dus de toestand van een mens die de zin van zijn leven inziet en daarom het geluk ervaart iets zinvols te kunnen doen.

Iedereen heeft een passie, een uniek talent dat zin geeft aan jouw bestaan. De stuwende kracht om het beste van jezelf te geven! Het kennen van jouw Ikigai, die als het goed is in lijn is met het hogere doel van jouw organisatie, draagt bij aan (werk)geluk. Michaela Schippers is bijzonder hoogleraar Behaviour and Performance Management en heeft onderzoek naar Ikigai gedaan aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. In haar onderzoek werden studenten aangemoedigd hun Ikigai te definiëren. Voorbeelden van enkele Ikigai’s waren:

• ‘I will be a positive influence everywhere I go’
• ‘I will empower girls and women to realize their potential’
• ‘I will learn from today’s business to improve the business of tomorrow’

In de universiteitsgebouwen werd van studenten een foto van hem/haar opgehangen met zijn/haar Ikigai. Het definiëren en openbaar bekend maken van de persoonlijke Ikigai van de studenten had een positieve impact op de prestaties van studenten en reduceerden ‘dropouts’ met minimaal 20%.

Om tot jouw Ikigai (ook wel ‘Purpose’ / ‘Inner Why’ / ‘innerlijke waarom’ genoemd) te komen, is het handig om te weten waar jouw kracht zit en waar jij energie van krijgt, waar je goed in bent en wat de wereld nodig heeft en bereid is om voor te betalen. Doorvertaald naar het bedrijfsleven… medewerkers die zijn/haar Ikigai kennen zijn:

• energieker
• productiever
• creatiever en scherper
• minder vaak ziek
• meer betrokken en gemotiveerd

Een vitaloog kan je helpen om jouw persoonlijke Ikigai of de Ikigai van de medewerkers in jouw organisatie te ontdekken. Neem vrijblijvend contact met ons op om te onderzoeken wat dit jou of jouw bedrijf op zou kunnen leveren.

Het bericht Ikigai op de werkvloer verscheen eerst op Vitaliteitsbeleid, duurzame inzetbaarheid en strategisch vitaliteitsmanagement.